b4rtaz.blog

Jak nie trudno się domyślić, jeżeli wcześniej uzupełniliśmy tablice _tpl_vars o element "foo" (metodą assign()) jej zawartość tutaj zostanie wydrukowana.

Wady i zalety

Zalet jest sporo. Raz sparsowany szablon nie trzeba ponownie przetwarzać - wystarczy wczytać plik cache i wykonać. Poniekąd mamy zysk wydajności (dlaczego poniekąd to za chwile), bo ostatecznie "wykonuje" szablon parser PHP (binarka, nie skrypt). Ale...

Takie rozwiązanie pociąga za sobą kilka konsekwencji. Wystarczy, aby część algorytmu przed wywołaniem metody display wykonywała się "trochę dłużej", aby docelowy klient musiał odczekać ów czas do otrzymania pierwszego bajtu generowanego dokumentu.

Trzeba także wspomnieć, o zarządzaniu pamięcią - czyli o czymś czego w ogóle nie ma. Wartości zmiennych (albo wartości elementów tablicy _tpl_vars) są trzymane aż do końca wykonywania skryptu - po czym parser PHP je opróżnia. Ale czy trzymanie kilkaset bajtów przez cały proces kompilacji ma sens, jeżeli będą one użyte tylko raz w szablonie? Zwłaszcza, że serwery obsługują w jednym momencie kilka - nawet do kilkaset, klientów.

W ten sposób spora ilość pamięci jest zarezerwowana bez uzasadnienia. Co skutkuje zmniejszoną jej ilością dla innych procesów, oraz z kolei mniejszą wydajnością (wyżej wspomniane; poniekąd). Tak dla jasności, powyższa teza nie jest potwierdzona żadnymi testami lecz wynika z dedukcji autora.

O pętlach...

Stosowanie systemu szablonów w takiej formie (albo inaczej; mechanice) jak Smarty, pociąga za sobą pewien – nie przez wszystkich, świadomy fakt. Może tym razem najpierw, posłużę się przykładem z popularnego systemu for jakim jest phpBB w wersji 3.0.

Chodź implementacja systemu szablonów jest inna w porównaniu ze Smarty, to mechanika jest taka sama (już o tym wspominałem, wiem). Tak też zamiast $this->_tpl_vars['foo'] mamy $_postrow_val['foo'], za $smarty->assign() mamy $template->assign_var() itd.

1. // Plik: viewtopic.php, v 1.513
2.  
3. // [56-59]
4. // Skrypt wykonuje zapytanie do bazy danych w celu pobraniu
5. // postów z określonego topiku. Zwraca handler wyniku zapytania.
6. $sql = 'SELECT forum_id FROM ' . TOPICS_TABLE
7.   . "WHERE topic_id = $topic_id";
8. $result = $db->sql_query($sql);
9.  
10. // [922-1114]
11. // Pierwsza obróbka danych. Skrypt przekopiowuje zwrócone
12. // rekordy do tablicy o określonej strukturze.
13. while ($row = $db->sql_fetchrow($result)) {
14.   $rowset[$row['post_id']] = array(
15.     'post_id' => $row['post_id'],
16.     'post_time' => $row['post_time'],
17.     'user_id' => $row['user_id'],
18.     'username' => $row['username'],
19.     'post_text' => $row['post_text'],
20.     )
21. }
22.  
23. // [1231-1486]
24. // Obróbka danych numer dwa. Dodajemy do systemu szablonów
25. // tablice 'postrow' z postami.
26. for ($i = 0, $end = sizeof($post_list); $i < $end; ++$i) {
27.   $postrow = array(
28.     'POST_AUTHOR' => get_username_string('username',$poster_id,[...]),
29.     'MESSAGE' => $message,
30.     'POST_ID' => $row['post_id'],
31.   );
32.  
33.   // Metoda działa mniej więcej jak funkcja array_push()
34.   // albo po prostu $template->vars['postrow'][] = $postrow.
35.   $template->assign_block_vars('postrow', $postrow);
36. }

Po wywołaniu metody odpowiedzialnej za proceder wyświetlenia szablonu, zaczyna się proces kompilacji do kodu PHP (o ile wcześniej tego nie dokonano) oraz wczytanie i wykonanie pliku cache (znów się powtarzam).

1. // Plik: tpl_prosilver_viewtopic_body.html.php
2.  
3. // [98-161]
4. // Pętla numer trzy, drukowanie na wyjście postów.
5. <?php for ($_postrow_i = 0; $_postrow_i < $_postrow_count; ++$_postrow_i) { ?>
6. <div class="postbody">
7.   <div class="content"><?php echo $_postrow_val['MESSAGE']; ?></div>
8.  </div>
9. <?php } ?>

Wniosek jest jeden; aby wydrukować posty skrypt musiał wykonać aż trzy pętle. A co na to użytkownik, który czeka na pierwszy bajt dokumentu?

Aby na siłę nie podciągać argumentów, jestem zobowiązany dodać, że można by było powyższy algorytm przerobić do użycia maksymalnie dwóch pętli. Ale dalej stosowanie systemu szablonów w takiej formie jak Smarty, dodaje skryptowi więcej do przetwarzania – na dodatek tego samego.