b4rtaz.blog

Postanowiłem przełamać drętwą formułę (zakładając, że istnieje jakakolwiek formuła) tego bloga i napisać o czymś co raczej nie będzie ani to wartościowe ani to konstruktywne. Więc do sedna...

• Pół Internetu jest niewartościowe, a co dopiero konstruktywne... Czym ja się przejmuje?

Po dłuższym czasie (dłuuuższym, nie dłuższym) wykonywania jakiejś czynności (siedzenie przy komputerze jak znalazł!) w końcu się... tak po prostu... odechciewa. Stan apatyczny każą nazywać nam to psycholodzy. Wszystko traci sens, robi się czarno biało (tak to jest metafora) oraz tracimy zainteresowanie czymkolwiek.

Sedno...

Wychodząc z założenia, iż najlepiej leczyć się tym czym się strułeś (lepszego przysłowia nie mam pod ręką) można dojść do wniosku, że ów stan można wyleczyć czymś... bezsensownym.

• Brak sensu niwelować bezsensem!

Oto w niecałe dwie godziny (no może trzy) z „zapałem” powstał projekt pt. Ile różu.

Już czuje jak pomaga...

Update: jako, że serwer na którym hostowany był powyższy "projekt" odszedł w niepamięć, to w konsekwencji projektu ujrzeć już nie można.

• I chyba dobrze...